Η ταυτότητα της μέρας
Για τη Μαρία Ιορδανίδου
«𝛴𝜐𝜒𝜈ά 𝜇𝛼ς έ𝜆𝜀𝛾𝜀 𝜄𝜎𝜏𝜊𝜌ί𝜀ς 𝜏𝜂ς 𝛱ό𝜆𝜂ς 𝜎𝜅𝜄𝛼𝛾𝜌𝛼𝜑ώ𝜈𝜏𝛼ς 𝜏𝜂 𝛾𝜄𝛼𝛾𝜄ά 𝜏𝜂ς, 𝜏𝜂 𝛬𝜔𝜉ά𝜈𝜏𝜌𝛼.
-𝛭𝛼𝜌ί𝜅𝛼, 𝛿𝜀𝜈 𝜅ά𝜃𝜀𝜎𝛼𝜄 𝜈𝛼 𝜏𝛼 𝛾𝜌ά𝜓𝜀𝜄ς ό𝜆’ 𝛼𝜐𝜏ά 𝜋𝜊𝜐 𝜇𝛼ς 𝛼𝜈𝜄𝜎𝜏𝜊𝜌άς, 𝜏𝜂ς έ𝜆𝜀𝛾𝛼.
-𝛬𝜔𝜆ά𝜃𝜂𝜅𝜀ς! 𝜇𝜊𝜐 𝛼𝜋𝜊𝜅𝜌𝜄𝜈ό𝜏𝛼𝜈. 𝛦𝛾ώ 𝜏𝜊 𝜇ό𝜈𝜊 𝜋𝜊𝜐 έ𝜇𝛼𝜃𝛼 𝜈𝛼 𝜅ά𝜈𝜔 𝜀ί𝜈𝛼𝜄 𝜈𝛼 𝛾𝜌ά𝜑𝜔 𝛼𝜄𝜏ή𝜎𝜀𝜄ς.
-𝛤𝜌ά𝜓𝜀 𝜏𝛼 ό𝜋𝜔ς 𝜏𝛼 𝜆𝜀ς, 𝜅𝜄 𝛼𝜐𝜏ό 𝜑𝜏ά𝜈𝜀𝜄.
𝛨 𝛭𝛼𝜌ί𝜅𝛼 𝜏ί𝜋𝜊𝜏𝛼. 𝛢𝜇𝜀𝜏ά𝜋𝜀𝜄𝜎𝜏𝜂! 𝛭𝜄𝛼 𝜇έ𝜌𝛼 𝜇𝜀 𝜋𝛼ί𝜌𝜈𝜀𝜄 𝜎𝜏𝜊 𝜏𝜂𝜆έ𝜑𝜔𝜈𝜊.
-𝛥𝜂𝜇ή𝜏𝜌𝜂, έ𝛾𝜌𝛼𝜓𝛼 𝜏𝜂 𝛬𝜔𝜉ά𝜈𝜏𝜌𝛼.
-𝛵𝜄;
-𝛮𝛼, 𝜏𝛼 ό𝜎𝛼 𝜎𝜊𝜐 𝛼𝜈𝜄𝜎𝜏𝜊𝜌𝜊ύ𝜎𝛼 𝛾𝜄𝛼 𝜏𝜂𝜈 𝛱ό𝜆𝜂.
-𝛭𝜋𝜌ά𝛽𝜊, 𝛭𝛼𝜌ί𝜅𝛼.
𝛵𝜄 𝜇𝜋𝜌ά𝛽𝜊 𝜅ά𝜃𝜀𝜎𝛼𝜄 𝜅𝛼𝜄 𝜇𝜊𝜐 𝜆𝜀ς. 𝛫𝛼𝜈𝜀ίς 𝜀𝜅𝛿ό𝜏𝜂ς 𝛿𝜀𝜈 𝜏𝜊 𝛽𝛾ά𝜁𝜀𝜄.
-𝛮𝛼 𝜏𝜊 𝜏𝜐𝜋ώ𝜎𝜀𝜄ς 𝜇ό𝜈𝜂 𝜎𝜊𝜐.
-𝛫𝛼𝜄 𝜋𝜊ύ 𝜃𝛼 𝛽𝜌𝜀𝜃𝜊ύ𝜈 𝜏𝛼 𝜆𝜀𝜑𝜏ά;
-𝛮𝛼 𝛿𝛼𝜈𝜀𝜄𝜎𝜏𝜀ίς.
Έ𝜋𝜀𝜄𝜏𝛼 𝛼𝜋ό 𝜅ά𝜇𝜋𝜊𝜎𝜊 𝜅𝛼𝜄𝜌ό έ𝜌𝜒𝜀𝜏𝛼𝜄 𝜂 𝛭𝛼𝜌ί𝜅𝛼 𝜇’ έ𝜈𝛼 𝛽𝜄𝛽𝜆ί𝜊 𝜎𝜏𝜊 𝜒έ𝜌𝜄. Ή𝜏𝛼𝜈 𝜂 𝛬𝜔𝜉ά𝜈𝜏𝜌𝛼. 𝛵𝜊 𝛿𝜄ά𝛽𝛼𝜎𝛼 𝜅𝛼𝜄 𝜎𝜐𝜈𝛼𝜌𝜋ά𝜎𝜏𝜂𝜅𝛼. 𝛨 𝛼𝜑ή𝛾𝜂𝜎ή 𝜏𝜂ς ή, 𝜋𝜄𝜊 𝜎𝜔𝜎𝜏ά, 𝜊 𝜏𝜌ό𝜋𝜊ς 𝜋𝜊𝜐 𝜁𝜔𝜈𝜏ά𝜈𝜀𝜐𝜀 𝜏𝛼 𝜋𝜀𝜌𝛼𝜎𝜇έ𝜈𝛼, 𝜉𝜀𝜋έ𝜌𝛼𝜎𝜀 𝜅ά𝜃𝜀 𝜋𝜌𝜊𝜎𝛿𝜊𝜅ί𝛼 𝜇𝜊𝜐.
Ύ𝜎𝜏𝜀𝜌𝛼 𝛼𝜋ό 𝛿𝜐𝜊 𝜇ή𝜈𝜀ς, 𝜂 𝛭𝛼𝜌ί𝜅𝛼 𝜇𝜊𝜐 𝜏𝜂𝜆𝜀𝜑𝜔𝜈ά.
-𝛱𝜊ύ𝜆𝜂𝜎𝛼 200 𝛽𝜄𝛽𝜆ί𝛼. Έ𝛽𝛾𝛼𝜆𝛼 𝜏𝛼 𝜇𝜄𝜎ά 𝜇𝜊𝜐 έ𝜉𝜊𝛿𝛼.
-𝛩𝛼 𝜏𝛼 𝜋𝜊𝜐𝜆ή𝜎𝜀𝜄ς ό𝜆𝛼, 𝛭𝛼𝜌ί𝜅𝛼.
-𝛢𝜋ό 𝜏𝜊 𝜎𝜏ό𝜇𝛼 𝜎𝜊𝜐 𝜅𝛼𝜄 𝜎𝜏𝜊𝜐 𝛩𝜀𝜊ύ 𝜏’ 𝛼𝜐𝜏ί.
𝛱έ𝜌𝛼𝜎𝛼𝜈 𝛼𝜅ό𝜇𝜂 𝜆ί𝛾𝜊𝜄 𝜇ή𝜈𝜀ς 𝜅𝛼𝜄 𝜇𝜀 𝜋𝛼ί𝜌𝜈𝜀𝜄 𝜎𝜏𝜊 𝜏𝜂𝜆έ𝜑𝜔𝜈𝜊.
-𝛥𝜂𝜇ή𝜏𝜌𝜂, 𝜏𝛼 𝜋𝜊ύ𝜆𝜂𝜎𝛼 ό𝜆𝛼!»
𝛦𝜉𝜊𝜇𝜊𝜆ό𝛾𝜂𝜎𝜂 𝜏𝜊𝜐 𝛥𝜂𝜇ή𝜏𝜌𝜂 𝛷𝜔𝜏𝜄ά𝛿𝜂 𝛾𝜄𝛼 𝜏𝜊 𝜋ώς έ𝛾𝜌𝛼𝜓𝜀 𝜂 𝛭𝛼𝜌ί𝛼 𝛪𝜊𝜌𝛿𝛼𝜈ί𝛿𝜊𝜐 𝜏𝜊 𝜋𝜌ώ𝜏𝜊 𝜏𝜂ς 𝜇𝜐𝜃𝜄𝜎𝜏ό𝜌𝜂𝜇𝛼, 𝜏𝜂 𝛬𝜔𝜉ά𝜈𝜏𝜌𝛼, 𝜎𝜏𝛼 65 𝜏𝜂ς 𝜒𝜌ό𝜈𝜄𝛼.
𝛨 𝛭𝛼𝜌ί𝛼 𝛪𝜊𝜌𝛿𝛼𝜈ί𝛿𝜊𝜐 𝜑𝜀ύ𝛾𝜀𝜄 𝛼𝜋ό 𝜏𝜂 𝜁𝜔ή 𝜎𝜏𝜄ς 6 𝛮𝜊𝜀𝜇𝛽𝜌ί𝜊𝜐 𝜏𝜊𝜐 1989.
About The Author
