Τζακ ο Αντεροβγάλτης: Μια ανεξιχνίαστη υπόθεση που συγκλόνισε το Λονδίνο

Ποιος ήταν ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης; Γράφει η Σοφία Σιγάλα

Συχνά, οι κοινωνικές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα σε μια πόλη ή χώρα φέρνει απότομες και ανέλπιστες συνθήκες που δύσκολα μπορούν να διαχειριστούν οι μόνιμοι κάτοικοι, που έρχονται αντιμέτωποι με μια νέα τάξη πραγμάτων. Στα μέσα και στα τέλη του 19ου αιώνα δημιουργήθηκε ένα νέο κοινωνικό πλαίσιο στο Ιστ Εντ, το προάστιο του Λονδίνου. Μια ανεξέλεγκτη ροή μεταναστών είχε ως αποτέλεσμα τον υπερπληθυσμό και την αγωνιώδη προσπάθεια εύρεσης εργασίας των προσφύγων. Οι όχθες του Τάμεση γίνονται σημείο μεγάλης εισροής ανθρώπων από την Ιρλανδία μετά τον Μεγάλο Λιμό (1845–1852). Οι μετανάστες ψάχνουν για μια καλύτερη ζωή, και το ανατολικό Λονδίνο, το Γουάιτ Τσάπελ είναι ιδανικό μέρος. Ιρλανδοί αλλά και ένα μεγάλο κύμα Ασκενάζι, Εβραίων που ήρθαν από τις ανατολικές χώρες χώρες από τις οποίες εκδιώχθηκαν έφτιαξαν έναν νέο κοινωνικό ιστό, που αποτελείτο από ανειδίκευτους εργάτες, φτωχούς ανθρώπους που στενάζουν από την πείνα και την ένδεια.

Το καινούργιο δεδομένο έκανε πολλές πολλές γυναίκες αναγκάστηκαν να εργαστούν ως
εργαζόμενες στο σεξ λόγω της φτώχειας και της ένδειας.Το Whitechapel έγινε διαβόητο για την εξαχρείωσή του, που χαρακτηριζόταν από την αφθονία των πορνείων και των παμπ. Η περιοχή γνώρισε επίσης μεγάλη εγκληματική βία, που κορυφώθηκε με τις κατά συρροή δολοφονίες αρκετών εργαζομένων στο σεξ μεταξύ Αυγούστου και Νοεμβρίου 1888.

Η εμφάνιση του Τζακ του Αντεροβγάλτη

Την εποχή που τα εγκλήματα των γυναικών που δουλεύουν ως πόρνες λαμβάνουν χώρα, πέντε θάνατοι συνδέθηκαν επίσημα με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη.

Η πρώτη δολοφονία που θα αποδοθεί στον Τζακ τον Αντεροβγάλτη συνέβη στις 31 Αυγούστου 1888. Μια σαρανταδυάχρονη ιερόδουλη ονόματι Μαίρη Αν Νίκολς βρέθηκε νεκρή σε έναν δρόμο που ονομάζεται Μπακς Ρόου με τον λαιμό της κομμένο τόσο βαθιά που το κεφάλι της παραλίγο να κοπεί. Η κοιλιά της Νίκολς είχε επίσης κοπεί με μια λεπίδα και το στομάχι της ήταν ανοιχτό.

Οκτώ ημέρες αργότερα, το σώμα της σαρανταεπτάχρονης Άνι Τσάπμαν ανακαλύφθηκε σε ένα σοκάκι πίσω από την οδό Χάνμπουρι. Τα αντικείμενα της ιερόδουλης ήταν τοποθετημένα δίπλα της. Όπως και με τη Νίκολς, το κεφάλι της Τσάπμαν ήταν σχεδόν κομμένο και το στομάχι της είχε ανοιχτεί και σκιστεί. Κομμάτια από το δέρμα της κοιλιάς της είχαν τοποθετηθεί στον αριστερό της ώμο και τα έντερά της είχαν τοποθετηθεί στον δεξιό της ώμο. Έλειπαν επίσης τμήματα της ουροδόχου κύστης και των αναπαραγωγικών οργάνων της Τσάπμαν.

Στις 28 Σεπτεμβρίου, το Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων έλαβε μια επιστολή από ένα άτομο που ισχυριζόταν ότι είχε διαπράξει τις δύο δολοφονίες και απειλούσε με περισσότερες. Η επιστολή έφερε την υπογραφή «Τζακ ο Αντεροβγάλτης», όπως αποκαλούσε το κοινό τον κατά συρροή δολοφόνο από εκείνο το σημείο και μετά. Δύο ημέρες αργότερα, διαπράχθηκαν δύο ακόμη δολοφονίες μεταξύ 1:00 και 2:00 π.μ.

Το σώμα της Ελίζαμπεθ Στράιντ βρέθηκε στην οδό Μπέρνερ γύρω στη 1:00 π.μ. με φρέσκες πληγές που εξακολουθούσαν να αιμορραγούν. Αυτό οδήγησε την αστυνομία να πιστέψει ότι ο δολοφόνος είχε με κάποιον τρόπο σταματήσει το αποτρόπαιο έργο του και έφυγε από το σημείο. Το σώμα της σαραντατριάχρονης Κάθριν Έντοους ανακαλύφθηκε λίγο αργότερα σε ένα κοντινό σοκάκι με κομμένο το λαιμό και σκισμένο τον κορμό. Ο δολοφόνος άνοιξε επίσης τα βλέφαρα της Έντοους και έκοψε μέρη της μύτης και του δεξιού αφτιού της. Οι λέξεις «Οι Ιουδαίοι δεν είναι οι άντρες που πρέπει να κατηγορούνται για τίποτα» βρέθηκαν αργότερα γραμμένες με κιμωλία σε έναν τοίχο κοντά στο σημείο δολοφονίας της Έντοους, αν και οι αξιωματούχοι δεν μπόρεσαν να συμπεράνουν αν το μήνυμα σχετιζόταν με τις δολοφονίες.

Ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης δεν ξαναχτύπησε μέχρι τις 9 Νοεμβρίου, όταν η 25χρονη Μαίρη Τζέιν Κέλι βρέθηκε ακρωτηριασμένη στο διαμέρισμά της. Το σώμα της ήταν ξεκοιλιασμένο και διαμελισμένο. Κομμάτια από το πρόσωπο και το στήθος της Κέλι είχαν αφαιρεθεί και τοποθετηθεί σε ένα κοντινό τραπέζι. Η καρδιά της είχε επίσης αφαιρεθεί και τα έντερά της ήταν κρεμασμένα πάνω σε μια κορνίζα. Η δολοφονία της Κέλι ήταν η πιο φρικτή από τις δολοφονίες, και οι λεπτομέρειες οδήγησαν σε μαζικό πανικό στο Γουάιτσαπελ.

Αν και ο Κέλι θεωρείται το τελευταίο θύμα του Τζακ του Αντεροβγάλτη, αρκετοί ακόμη φρικιαστικοί φόνοι συνέβησαν τους επόμενους μήνες. Το τμήμα ανθρωποκτονιών αργότερα τις ονόμασε δολοφονίες του Γουάιτσαπελ, οι οποίες περιελάμβαναν και τις πέντε δολοφονίες του Αντεροβγάλτη. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η αστυνομία και τα μέσα ενημέρωσης έλαβαν εκατοντάδες επιστολές που σχετίζονταν με τις δολοφονίες. Ορισμένες επιστολές ισχυρίζονταν ότι είχαν γραφτεί από τον ίδιο τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Τρεις από αυτές τις επιστολές κέρδισαν ιδιαίτερη προσοχή: η επιστολή «Αγαπητό Αφεντικό», η καρτ ποστάλ «Saucy Jack» και η επιστολή «Από την Κόλαση». Η επιστολή «Από την Κόλαση», η οποία στάλθηκε με ένα πακέτο που περιείχε ένα ανθρώπινο νεφρό, ήταν το μόνο έγγραφο που η αστυνομία θεώρησε πιθανώς αυθεντικό.

Σχετικά με τους ύποπτους

Αν και η αστυνομία δεν αποκάλυψε ποτέ την ταυτότητα του δολοφόνου, τις επόμενες δεκαετίες εμφανίστηκαν αρκετές θεωρίες. Πολλοί πίστευαν ότι ο δολοφόνος ασκούσε το επάγγελμα του χασάπη, του νεκροθάφτη ή του γιατρού, καθώς τα στοιχεία υποδήλωναν ότι ο ένοχος είχε γνώσεις ανατομίας . Ορισμένες ανεξάρτητες έρευνες συνέδεσαν επίσης τις δολοφονίες με ιστορικά πρόσωπα. Μια απίθανη θεωρία υποστήριζε ότι ο γιος της Βασίλισσας Βικτωρίας, Πρίγκιπας Αλβέρτος Βίκτωρ, ήταν υπεύθυνος, αν και ο πρίγκιπας παρείχε άλλοθι.

Η Μητροπολιτική Αστυνομία του Λονδίνου κατέγραψε τέσσερις πιθανούς υπόπτους για τις δολοφονίες που διαπράχθηκαν το 1888. Όλοι οι ύποπτοι ήταν άνδρες. Ο πρώτος ύποπτος ήταν ένας φτωχός Πολωνός μετανάστης, που αναφέρεται απλώς ως Κοσμίνσκι. Ο δεύτερος ήταν ένας νεαρός δικηγόρος και δάσκαλος ονόματι Μόνταγκιου Τζον Ντρούιτ, ο οποίος αυτοκτόνησε τον Δεκέμβριο του 1888. Ο τρίτος ήταν ένας ηλικιωμένος κλέφτης ρωσικής καταγωγής ονόματι Μάικλ Όστρογκ, ο οποίος είχε ιστορικό ψυχικής ασθένειας. Ο τελευταίος ύποπτος ήταν ο Δρ. Φράνσις Τζ. Τάμπλτι, ένας Αμερικανός που συνελήφθη τον Νοέμβριο του 1888 για άσεμνη συμπεριφορά. Ο Τάμπλτι αργότερα έφυγε από τη χώρα μετά την αποφυλάκισή του. Με βάση τις αστυνομικές αναφορές, ο Κοσμίνσκι και ο Τάμπλτι φαινόταν να είναι οι αγαπημένοι ύποπτοι της ομάδας των αστυνομικών επιθεωρητών. Η συνεχιζόμενη έρευνα για τις δολοφονίες, ωστόσο, έδειξε ελάχιστα στοιχεία που να υποδεικνύουν κάποιον από τους υπόπτους της αστυνομίας.

Πάνω από έναν αιώνα αφότου ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης τρομοκρατούσε το Λονδίνο, η ταυτότητα του δολοφόνου παρέμεινε άγνωστη. Αρκετοί ανεξάρτητοι ερευνητές προσπάθησαν να αναλύσουν τα αρχεία της υπόθεσης και τα διαθέσιμα στοιχεία, διατυπώνοντας πολυάριθμες θεωρίες σχετικά με πιθανούς υπόπτους. Η κληρονομιά του δολοφόνου ενέπνευσε επίσης αρκετούς συγγραφείς και σκηνοθέτες. Το φάντασμα του Τζακ του Αντεροβγάλτη παρουσιάζεται σε πολλά έργα μυθοπλασίας και ο δολοφόνος έχει απεικονιστεί σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές. Θεωρούμενο από ορισμένους επιστήμονες ως μια μεγάλη ανατροπή στην υπόθεση, το 2022 ανακοινώθηκε σε ένα άρθρο με αξιολόγηση από ομοτίμους ότι ο γενετικός έλεγχος του σπέρματος από το σάλι του Έντοους είχε ως αποτέλεσμα μια αντιστοιχία στο μιτοχονδριακό DNA που εξήχθη με έναν από τους ζωντανούς συγγενείς του Κοσμίνσκι. Τα ευρήματα επικρίθηκαν ωστόσο, ως ελλιπή σε ορισμένα συγκεκριμένα δεδομένα και συνολικά πολύ αδύναμα για να είναι οριστικά.

Κάποιες αλήθειες σχετικά με το Γουαιτσάπελ

Οι πέντε γυναίκες μπορεί να ζούσαν όλες στην περιοχή του Γουάιτσαπελ κατά τον χρόνο του θανάτου τους, αλλά καμία δεν γεννήθηκε εκεί. Κάποιες ήταν μητέρες. Οι περισσότερες γεννήθηκαν σε οικογένειες της εργατικής τάξης.

Είχαν σχέσεις που έληξαν με θάνατο και διαφωνία. Και έβγαζαν χρήματα με τους τρόπους που ήταν διαθέσιμοι στις γυναίκες εκείνη την εποχή. Η Άνι Σμιθ εργαζόταν ως οικιακή βοηθός. Η Ελίζαμπεθ Στράιντ βοηθούσε στη λειτουργία ενός καφέ με τον σύζυγό της αφού μετακόμισε από τη Σουηδία στο Λονδίνο.

Η αστυνομία και οι δημοσιογράφοι εκείνης της εποχής, και πολλοί άλλοι έκτοτε, λανθασμένα χαρακτήρισαν όλες τις γυναίκες ως «πόρνες». Η Μαίρη Τζέιν Κέλι είναι η μόνη που είναι γνωστό ότι εργαζόταν ως πόρνη κατά τη στιγμή της δολοφονίας της.

Οι άστεγες γυναίκες και εκείνες που είχαν αρκετά χρήματα μόνο για να ζήσουν σε υπερπλήρη καταλύματα – όπου μπορεί να έμεναν μόνο για μία ή δύο νύχτες πριν επιστρέψουν στον δρόμο – συχνά συνδέονταν λανθασμένα με το εμπόριο του σεξ στη βικτωριανή κοινωνία.

Το Γουάιτσαπελ, στο ανατολικό Λονδίνο, ήταν μια από τις φτωχότερες περιοχές. Φιλοξενούσε
μια μεγάλη εβραϊκή κοινότητα και η πλειοψηφία των ανθρώπων εργαζόταν στον κλάδο της ραπτικής.

Οι δολοφονίες στο Γουάιτσαπελ συνέβησαν σε μια εποχή που χιλιάδες
Εβραίοι πρόσφυγες που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις διώξεις στην Ανατολική Ευρώπη εγκαθίσταντο στο Γουάιτσαπελ και το Σπίταλφιλντς. Η άγνωστη γλώσσα, η διατροφή και η θρησκεία των νεοαφιχθέντων – και οι τοπικές πιέσεις για τη στέγαση και την εργασία – έκαναν ορισμένους ανθρώπους καχύποπτους απέναντι στους Εβραίους. Πίστευαν ότι ο δολοφόνος πρέπει να ήταν Εβραίος – μια αντισημιτική υπόθεση που δεν βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία.

Ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης θα μείνει για πάντα ένας άγνωστος κατά συρροή δολοφόνος και τα εγκλήματά του δεν εξιχνιάστηκαν ποτέ. Έγινε αφορμή για να γραφτούν πολλά μυθιστορήματα και ιστορίες γύρω από την παρουσία και τη δράση του στο Γουαιτσάπελ. Μέχρι σήμερα, βιβλία, άρθρα και τηλεοπτικές εκπομπές επανεξετάζουν επανειλημμένα την υπόθεση, προτείνοντας υπόπτους και ισχυριζόμενοι ότι έχουν εντοπίσει τον «αληθινό» δολοφόνο. Όποιος κι αν ήταν, το φονικό ξέσπασμα του Τζακ του Αντεροβγάλτη συνεχίζει να γοητεύει τους λάτρεις του αληθινού εγκλήματος και της ιστορίας σε όλο τον κόσμο. Η ταυτότητά του έχει προβληματίσει γενιές επίδοξων Σέρλοκ.

Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1888 ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης σκοτώνει την Ελίζαμπεθ Στράιντ και την Κάθριν Ίντοους, το τρίτο και τέταρτο θύμα του, αντίστοιχα.

About The Author

Βιβλίων Γη

See author's posts