Η ταυτότητα της μέρας
Ερωτικό, Ναπολέων Λαπαθιώτης
𝜥𝜶𝜼𝝁𝝄̀ς 𝜶҆𝝀ή𝜽𝜺𝜾𝜶 𝝂𝜶̀ 𝝅𝜺𝝆𝝂𝝎͂
𝝉𝝄𝝊͂ 𝜺҆́𝝆𝝎𝝉𝜶 𝝅ά𝝀𝜾 𝝉𝝄̀ 𝝈𝝉𝜺𝝂ό,
𝝎҅́𝝈𝝅𝝄𝝊 𝝂𝜶̀ 𝝅έ𝝈𝜺𝜾 𝜼҅ 𝝈𝜿𝝄𝝉𝜺𝜾𝝂𝜾𝜶̀
𝝁𝜾𝜶̀ 𝝁έ𝝆𝜶 𝝉𝝄𝝊͂ 𝜽𝜶𝝂ά𝝉𝝄𝝊…
𝜮𝝉𝜺𝝂𝝄̀ 𝜷𝜶𝜽𝝊̀ 𝜿𝜶𝜾̀ 𝜽𝝀𝜾𝜷𝜺𝝆ό,
𝝅𝝄𝝊͂ 𝜽𝜶̀ 𝜽𝝊𝝁𝜶͂𝝁𝜶𝜾 𝜸𝜾𝜶̀ 𝜿𝜶𝜾𝝆ό,
– 𝝉ί 𝝁𝝄𝝊͂ 𝝈𝝉𝝄𝜾𝝌ί𝜻𝜺𝜾 𝝈𝝉𝜼̀𝝂 𝜿𝜶𝝆𝜹𝜾𝜶̀
𝝉𝝄̀ 𝝃𝜶𝝂𝜶𝝅έ𝝆𝜶𝝈𝝁ά 𝝉𝝄𝝊;
𝜜҆̀ς 𝜺𝜾҆͂𝝂𝜶𝜾, 𝝎҅𝝈𝝉ό𝝈𝝄, – 𝝉ί 𝝎҆𝝋𝜺𝝀𝜺𝜾͂;
𝜞𝝊𝝆𝜺ύ𝝎 𝝅ά𝝂𝝉𝜶 𝝉𝝄̀ 𝝋𝜾𝝀ί,
𝝈𝝉𝜺𝝆𝝂𝝄̀ 𝝋𝜾𝝀ί, 𝝅𝝆𝝎͂𝝉𝝄 𝝋𝜾𝝀𝜾̀
𝜿𝜶𝜾̀ 𝝁𝜺̀ 𝝀𝜶𝝌𝝉ά𝝆𝜶 𝝅ό𝝈𝜼
𝜞𝝊𝝆𝜺ύ𝝎 𝝅ά𝝂𝝉𝜶 𝝉𝝄̀ 𝝋𝜾𝝀𝜾̀ – 𝜶҆̀𝝌 𝜿𝜶𝝆𝜹𝜾ά 𝝁𝝄𝝊
𝝅𝝄𝝊̀ 𝝁𝝄𝝊͂ 𝝉𝝄̀ 𝝉ά𝝃𝜶𝝂𝜺 𝝅𝝄𝝀𝝀𝝄ί,
𝜿𝜾 𝝄҅́𝝁𝝎ς 𝜹𝜺̀𝝂 𝝁𝝅ό𝝆𝜺𝝈𝜺 𝜿𝜶𝝂𝜺𝜾̀ς
𝝅𝝄𝝉𝜺̀ 𝝂𝜶̀ 𝝁𝝄𝝊͂ 𝝉𝝄̀ 𝜹ώ𝝈𝜺𝜾…
𝜤҆́𝝈𝝎ς 𝝁𝜾𝜶̀ 𝝁έ𝝆𝜶, 𝝄҅́𝝉𝜶𝝂 𝝌𝜶𝜽𝝎͂,
𝜸𝝊𝝆𝝂ώ𝝂𝝉𝜶ς 𝝅ά𝝀𝜾 𝝈𝝉𝝄̀ 𝜷𝝊𝜽𝝄̀
𝜿𝜶𝜾̀ 𝝁𝜺̀ 𝝉𝜼̀ 𝝂ύ𝝌𝝉𝜶 𝝁𝝊𝝈𝝉𝜾𝜿ά,
𝜸ί𝝂𝝄𝝊𝝁𝜺 𝝅ά𝝀𝜾 𝝉𝜶ί𝝆𝜾,
𝜶𝝊҆𝝉𝝄̀ 𝝉𝝄̀ 𝜶҆𝝂𝜺ύ𝝆𝜺𝝉𝝄 𝝋𝜾𝝀ί,
𝝅𝝄𝝊̀ 𝝉𝝄̀ 𝝀𝜶𝝌𝝉ά𝝆𝜼𝝈𝜶 𝝅𝝄𝝀ύ,
– 𝝈𝜶̀ 𝝁𝜾𝜶̀ 𝝅𝜶𝝀𝜾ά 𝝉𝜼ς 𝝄҆𝝋𝜺𝜾𝝀𝜼̀
– 𝝂𝜶̀ 𝝁𝝄𝝊͂ 𝝉𝝄̀ 𝝃𝜶𝝂𝜶𝝋έ𝝆𝜺𝜾…
𝜠𝝆𝝎𝝉𝜾𝜿ό, 𝜨𝜶𝝅𝝄𝝀έ𝝎𝝂 𝜦𝜶𝝅𝜶𝜽𝜾ώ𝝉𝜼ς
𝜪 𝜦𝜶𝝅𝜶𝜽𝜾ώ𝝉𝜼ς έ𝜸𝝆𝜶𝝍𝜺 𝝉𝝄 𝝅𝝄ί𝜼𝝁𝜶 𝜶𝝊𝝉ό 𝝈𝝉𝜾ς 7/8 𝜜𝝊𝜸𝝄ύ𝝈𝝉𝝄𝝊 1928, 𝜿𝝆ύ𝜷𝝄𝝂𝝉𝜶ς 𝝁έ𝝈𝜶 𝝉𝝄𝝊 𝝁𝜾𝜶 𝜶𝜿𝝆𝝄𝝈𝝉𝜾𝝌ί𝜹𝜶 𝝅𝝄𝝊 𝝈𝝌𝜼𝝁𝜶𝝉ί𝜻𝜺𝜾 𝝉𝝄 ό𝝂𝝄𝝁𝜶 «𝜥𝜴𝜮𝜯𝜜𝜮 𝜞𝜥𝜤𝜥𝜜𝜮».
𝜯𝝄 𝝅𝝄ί𝜼𝝁𝜶 𝝅𝜶𝝆έ𝝁𝜺𝜾𝝂𝜺 𝜶𝜹𝜼𝝁𝝄𝝈ί𝜺𝝊𝝉𝝄 ό𝝈𝝄 𝜻𝝄ύ𝝈𝜺 𝝄 𝝅𝝄𝜾𝜼𝝉ής 𝜿𝜶𝜾 𝜶𝝅𝝄𝜿𝜶𝝀ύ𝝋𝜽𝜼𝜿𝜺 𝝉𝝄 1964, ό𝝉𝜶𝝂 𝝉𝜶 𝝌𝜺𝜾𝝆ό𝜸𝝆𝜶𝝋ά 𝝉𝝄𝝊 𝝅𝜶𝝆𝜶𝜹ό𝜽𝜼𝜿𝜶𝝂 𝝈𝝉𝝄𝝂 Ά𝝆𝜼 𝜟𝜾𝜿𝝉𝜶ί𝝄.
𝜠ί𝝂𝜶𝜾 𝜶𝝋𝜾𝜺𝝆𝝎𝝁έ𝝂𝝄 𝝈𝝉𝜼 𝝁𝜺𝜸ά𝝀𝜼 𝜿𝜶𝜾 𝝁𝜶𝜿𝝆𝝄𝝌𝝆ό𝝂𝜾𝜶 𝜶𝜸ά𝝅𝜼 𝝉𝝄𝝊 𝝅𝝄𝜾𝜼𝝉ή 𝜨𝜶𝝅𝝄𝝀έ𝝄𝝂𝝉𝜶 𝜦𝜶𝝅𝜶𝜽𝜾ώ𝝉𝜼, 𝜼 𝝄𝝅𝝄ί𝜶 𝜿𝝆ά𝝉𝜼𝝈𝜺 𝜶𝝅ό 𝝉𝝄 1925 έ𝝎ς 𝜿𝜶𝜾 𝝉𝝄 1937.
About The Author
