Η Ταυτότητα της μέρας
𝜪 𝜶𝜾𝝈𝜽𝜼𝝁𝜶𝝉ί𝜶ς ά𝝂𝜽𝝆𝝎𝝅𝝄ς 𝜿𝜾𝝂𝜺ί𝝉𝜶𝜾 𝝁𝜺 𝝉𝝄𝝂 έ𝝆𝝎𝝉𝜶. 𝜡𝜺𝜾, 𝝊𝝅ά𝝆𝝌𝜺𝜾 𝝁𝜺 𝝉𝝄𝝂 έ𝝆𝝎𝝉𝜶. 𝜥𝜶𝜾 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 έ𝝂𝜶 𝜶ί𝝈𝜽𝜼𝝁𝜶, 𝜺𝝊𝝉𝝊𝝌ώς, 𝝅𝝄𝝊 𝜹𝜺𝝂 𝜺𝝃𝜶𝝂𝝉𝝀𝜺ί𝝉𝜶𝜾 𝜿𝜶𝜾 𝝄ύ𝝉𝜺 𝜿𝜶𝝂 έ𝝌𝜺𝜾 𝜼𝝀𝜾𝜿ί𝜶. 𝜨𝝄𝝁ί𝜻𝝎 𝝁ά𝝀𝜾𝝈𝝉𝜶 ό𝝉𝜾 ό𝝈𝝄 𝝎𝝆𝜾𝝁ά𝜻𝜺𝜾ς 𝝉ό𝝈𝝄 𝜿𝜶𝝀ύ𝝉𝜺𝝆𝜶 𝝉𝝄𝝂 𝜿𝜶𝝉𝜶𝝀𝜶𝜷𝜶ί𝝂𝜺𝜾ς 𝝉𝝄𝝂 έ𝝆𝝎𝝉𝜶.
𝜪 έ𝝆𝝎𝝉𝜶ς 𝝉𝝄𝝊 𝜶𝝂ώ𝝆𝜾𝝁𝝄𝝊 𝜶𝝂𝜽𝝆ώ𝝅𝝄𝝊 𝜹𝜺𝝂 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝝉ί𝝅𝝄𝝉𝜶. 𝜠ί𝝂𝜶𝜾 𝜿𝜾 𝜶𝝊𝝉ός 𝜶𝝂ώ𝝆𝜾𝝁𝝄ς, 𝝉ί𝝅𝝄𝝉𝜶 𝜶𝝅𝝄𝝀ύ𝝉𝝎ς. 𝜟𝜺𝝂 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝝄𝝊𝝈ί𝜶 𝝉𝜼ς 𝜻𝝎ής 𝝉𝝄𝝊, 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝝍𝜾𝝁ύ𝜽𝜾𝝄 𝝉𝜼ς 𝜻𝝎ής 𝝉𝝄𝝊. Ό𝝉𝜶𝝂 𝜷𝝀έ𝝅𝝎 𝜶𝝂𝜽𝝆ώ𝝅𝝄𝝊ς 𝝅𝝄𝝊 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝜶𝝅𝝄𝜸𝝄𝜼𝝉𝜺𝝊𝝁έ𝝂𝝄𝜾 𝜶𝝅’ 𝝉𝝄𝝂 έ𝝆𝝎𝝉𝜶, 𝝅𝝆𝝄𝝈𝝅𝜶𝜽ώ 𝝂𝜶 𝝉𝝄𝝊ς 𝝅𝜺ί𝝈𝝎 ό𝝉𝜾 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝜺𝝊𝝉𝝊𝝌𝜺ίς, ό𝝉𝜾 𝜶𝝊𝝉ό𝝂 𝝉𝝄𝝂 𝝅𝝀𝝄ύ𝝉𝝄 𝝅𝝄𝝊 𝝂𝜾ώ𝜽𝝄𝝊𝝂𝜺, 𝜹𝜺 𝜽𝜶 𝝉𝝄𝝂 𝝃𝜶𝝂𝜶𝝂𝜾ώ𝝈𝝄𝝊𝝂𝜺.
𝜟𝜺𝝂 έ𝝌𝜺𝜾 𝝈𝜼𝝁𝜶𝝈ί𝜶 𝜶𝝂 𝝅ά𝝈𝝌𝝄𝝊𝝂𝜺. 𝜠ί𝝂𝜶𝜾 𝝈𝜶𝝂 𝝉𝝄𝝂 𝜿𝜶𝝀𝝀𝜾𝝉έ𝝌𝝂𝜼. Ό𝝉𝜶𝝂 𝜿ά𝝂𝜺𝜾 έ𝝂𝜶 𝜿𝜶𝝉𝜶𝝅𝝀𝜼𝜿𝝉𝜾𝜿ό έ𝝆𝜸𝝄 𝝉έ𝝌𝝂𝜼ς 𝜿𝜶𝜾 𝜷𝝆ί𝝈𝜿𝜺𝝉𝜶𝜾 𝜿ά𝝉𝝎 𝜶𝝅ό 𝝉𝜼𝝂 𝜺𝝅ή𝝆𝜺𝜾𝜶 𝝉𝜼ς 𝝈𝝊𝜸𝜿ί𝝂𝜼𝝈𝜼ς 𝝉𝜼ς 𝝁𝜺𝜸ά𝝀𝜼ς 𝝉έ𝝌𝝂𝜼ς 𝜺ί𝝂𝜶𝜾 𝜹𝝊𝝈𝝉𝝊𝝌ής; 𝜪 ί𝜹𝜾𝝄ς 𝜹𝜺𝝂 𝜿𝜶𝝉𝜶𝝀𝜶𝜷𝜶ί𝝂𝜺𝜾 𝜷έ𝜷𝜶𝜾𝜶 𝝉𝜾 𝜺ί𝝂𝜶𝜾, 𝜹𝜺𝝂 𝝁𝝅𝝄𝝆𝜺ί 𝝂𝜶 𝝉𝝄 𝝌𝜶𝝆𝜶𝜿𝝉𝜼𝝆ί𝝈𝜺𝜾.
Έ𝝀𝝀𝜼 𝜜𝝀𝜺𝝃ί𝝄𝝊, 𝜶𝝅ό 𝝉𝝄 𝜷𝜾𝜷𝝀ί𝝄 «𝜠𝜿𝝁𝝊𝝈𝝉𝜼𝝆𝜺ύ𝝈𝜺𝜾ς 𝝉𝜼ς Έ𝝀𝝀𝜼ς 𝜜𝝀𝜺𝝃ί𝝄𝝊» 𝝉𝜼ς 𝜠ύ𝜶ς 𝜨𝜾𝜿𝝄𝝀𝜶ΐ𝜹𝝄𝝊.
𝜢 Έ𝝀𝝀𝜼 𝜜𝝀𝜺𝝃ί𝝄𝝊 𝝋εύ𝜸𝜺𝜾 𝜶𝝅ό 𝝉𝜼 𝜻𝝎ή 𝝈𝝉𝜾ς 28 𝜮𝜺𝝅𝝉𝜺𝝁𝜷𝝆ί𝝄𝝊 𝝉𝝄𝝊 1988.
About The Author
